Świątynia Nieba, także Ołtarz Nieba, Tian Tan – kompleks sakralnych budowli taoistycznych w południowo-wschodniej części centralnego Pekinu. Powierzchnia świątyni wynosi około 4000 mu (280 hr.). Zbudowana została w 1420 r. na początku dynastii Ming

Wraz z przeniesieniem stolicy do Pekinu siedzibą cesarskich dynastii stało się Zakazane Miasto. Jednakże jednym z zadań cesarza pozostawało aby dwa razy do roku opuścił swój pałac i udał się do Świątyni Nieba by tam prosić o urodzajne plony. Cechą charakterystyczną dla wszystkich rządów chińskiego feudalizmu było wykorzystywanie religijnych zabobonów w celu otumanienia ludzi pracy i utrwalenia swego feudalnego panowania. Przedstawiciele rządzącej klasy niezłomnie głosili, że cesarz jest synem Nieba a jego władza pochodzi z woli bogów i że on właśnie poprzez swe ofiary zapewnia pomyślność dla całego narodu.

 

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: